Een stukje geschiedenis
Het onstaan van het Gavermeer
Voor de aanleg van de autosnelweg E3 (nu bekend als de E17) was er een grote vraag naar aanzienlijke hoeveelheden zand. Dit zand van hoge kwaliteit werd gevonden in de nabijgelegen Gavermeersen.
Een gebied van 80 hectare werd onteigend en in augustus 1968 begon men met het wegzuigen van de eerste gronden. Tegen het einde van 1970 was er al 4.000.000 m3 aan zand weggespoten, waardoor het oorspronkelijke landschap van natte hooilanden plaatsmaakte voor een uitgestrekte waterplas van 62 hectare.
In 1974 verwierf het Provinciebestuur van West-Vlaanderen het gebied van de Intercommunale E3 en de Intercommunale Leiedal.
Het ontstaan van de Zeilclub.
Kort daarna ontstonden er twee zeilclubs: één van de socialisten en één van de liberalen. Deze clubs fuseerden al snel tot één vereniging: Zeilclub Gavermeer Harelbeke, afgekort als ZCGH. Destijds hadden deze clubs een klein clubhuis aan de overkant van de locatie waar de club zich nu bevindt.
In 1978 verhuisde de club naar de zijde van de Eikenstraat, ongeveer op de plek waar nu de botenparking is gevestigd.
In 2014 fuseerde de zeilclub met de surfclub, resulterend in de huidige benaming: Zeil- en Surfclub Gavermeer. In datzelfde jaar betrokken we het nieuwe watersportgebouw, waar we momenteel gevestigd zijn.
Gedurende deze periode hebben verschillende voorzitters de revue gepasseerd, waaronder Gilbert De Roose, John Devos, Filip Vansteenkiste, Louis Vantomme, Michiel Missiaen, en momenteel Christ Lanneau.
Het prille begin van de surfclub.
Het begon allemaal met de oprichting van een windsurffederatie van waaruit geijverd werd om zoveel mogelijk verenigingen op te richten in Vlaanderen.
Bloso zou zorgen voor de watervlakten, de vijf federatiestichters moesten de Vlamingen warm maken voor de nieuwe watersporten en waar het kon nieuwe clubs uit de grond stampen.
Zo geschiedde het ook op en rond het Gavermeer te Harelbeke. Met zeventien waren ze bij de start. Soms wat wantrouwig ten aanzien van Bloso en de provincie maar steeds ijverend met, en nu en dan tegen, de andere gebruikers: de zeilers, de vissers en de natuurvrienden.
Na enkele jaren telden we meer dan duizend leden.
Op de regatta startten we soms met 120 deelnemers.
Tientallen families volgden de turnlessen en namen massaal deel aan de Veere-uitstappen.
Grootse manifestaties werden georganiseerd. "De 24 uren van de Gavers" werden een volkskermis, duizenden kwamen kijken naar "de langste surfslang" ooit....
De club leverde nationale, europese en wereldkampioenen af aan de lopende band. Kortom, windsurfen was een feest!
Provinciedomein De Gavers.
Het Provinciedomein De Gavers is een West-Vlaams natuur- en recreatiedomein van 192 ha in de gemeentes Harelbeke en Deerlijk. Het Gavermeer van ongeveer 65 ha ontstond door zandwinning in de jaren 1960, die nodig was voor de aanleg van de nabijgelegen snelweg E17. Daarvoor was het een drassig meersengebied.
Het beheer van de Gavers valt onder de provincie van West-Vlaanderen. Met ongeveer 800.000 bezoekers per jaar is dit het drukstbezochte provinciedomein van deze provincie.
Faciliteiten omvatten een zwemstrand, speelweides, wandel-, ruiter- en fietspaden, cafetaria's en een avonturenpark. Ruimte voor recreatie laat watersporten op het Gavermeer toe zoals: zeilen, surfen en kajakken. Een deel van het domein is natuurreservaat waar vooral watervogels kunnen overwinteren.
